Menu podręczne

Opis i zastosowanie

Ścieki to do niedawna jeszcze temat wstydliwy. Odprowadzane byle jak i byle gdzie. Dziś na początku XXI wieku, u progu wejścia do Unii Europejskiej, nieśmiało zaczynamy o nich mówić jako o problemie do rozwiązania. Podstawę stanowią zbiorcze sieci kanalizacyjne i zbiorcze oczyszczalnie. Są jednak miejsca, gdzie zastosowanie tych urządzeń jest niemożliwe lub ekonomicznie nieuzasadnione. To tereny miejskie i wiejskie o niekorzystnym ukształtowaniu. Wówczas najbardziej ekonomicznie uzasadnione jest zastosowanie zbiornika przepływowego z rozsączaniem – urządzeń prostych w budowie, tanich w eksploatacji, łatwych w obsłudze. Prawidłowo dobrany zbiornik zapewnia użytkownikowi komfort, bardzo niskie koszty eksploatacji i bezawaryjną pracę przez długie lata.

Zbiorniki przepływowe typu „EKO” przeznaczone są dla:

Zalety stosowania zbiorniku przepływowego „EKO” (z zastosowaniem rozsączania):

Jeżeli dom usytuowany jest na niewielkiej działce położonej poza zasięgiem kanalizacji zbiorczej zastosowanie zbiornika przepływowego jest uzasadnione technicznie i ekonomicznie.

Odległości:

ZASADA DZIAŁANIA ZBIORNIKA PRZEPŁYWOWEGO (z rozsączaniem)

Zestaw składa się z dwóch podstawowych elementów:

Zbiornik gnilny
Osadnik gnilny to zbiornik przepływowy, do którego odprowadzane są ścieki bytowo - gospodarcze. Specjalna konstrukcja pozwala na wykorzystanie naturalnych procesów biologicznych, przyspieszonych przez zastosowanie biopreparatów. W zbiorniku ścieki przechowywane są przez min. 3 doby ( indywidualny dobór wielkości osadnika ) zakładając dobowe zużycie wody na osobę 150-170 litrów. Zachodzące w tym czasie procesy sedymentacji, flotacji i fermentacji powodują, że oddzielone są osady mineralne i tłuszcze, a wszystkie stałe elementy ścieków zmieniają konsystencję na zawiesinę. Wpływające ścieki wypychają te najdłużej przetrzymywane. Wypływająca woda jest w 80% oczyszczona. Dla zapewnienia prawidłowego przebiegu procesów fizyko-chemicznych, przyjęto zasadę, że zbiornik lokalizuje się w bezpośrednim sąsiedztwie budynku, z którego odprowadzane są ścieki. Zapobiega to nadmiernemu schładzaniu ścieków oraz osadzaniu tłuszczów na ściankach rur dopływowych. Optymalna głębokość wyprowadzania kanalizacji z budynku to 30-40cm poniżej poziomu gruntu. Osadnik gnilny wykonany jest z laminatu poliestrowo–szklanego falistego gdzie podział komór jest następujący 1/2, 1/4, 1/4 całkowitej pojemności. Zbiorniki od EKO-1 do EKO-4 nie wymagają izolacji cieplnej. Ciepło z odprowadzanych ścieków oraz ciepło z procesów fermentacji chroni system przed przemarzaniem. Jedynie dla budynków używanych okresowo należy stosować docieplenie osadnika gnilnego.
Układ rozsączający
Drenaż rozsączający może być oddalony od zbiornika gnilnego na odległość do 20m. Drenaż należy ułożyć na tłuczniu kamiennym ( gramatura 2,8-3,2mm ). Tłuczeń spełnia potrójną rolę:
  • stanowi warstwę buforową łagodzącą nierównomierny dopływ ścieków
  • ułatwia dostęp powietrza dla mikroorganizmów (tlen)
  • na powierzchni kruszywa rozwija się błona biologiczna, która do swojego rozwoju pobiera zanieczyszczenia znajdujące się w ścieku, a na redukcji których nam bardzo zależy.
Końcowy efekt oczyszczenia osiągnięty zostaje na głębokości 0,9m poniżej poziomu rozsączania.

Obsługa:

Dlatego zaleca się opróżnienie osadnika raz na dwa lata. Zamulenie zbiornika może następować szybciej w przypadku małego dopływu wody lub przeciążenia systemu.

UWAGA !!!Niedopuszczalne jest łączenie osadnika gnilnego ze zbiornikiem na opady atmosferyczne lub systemem odprowadzania wody deszczowej.

Sprawdzenie systemu

MONTAŻ –INSTRUKCJA POSADOWIENIA I MONTAŻU (załącznik)

Po zakończeniu montażu należy napełnić system wodą kontrolując spadki rur drenażowych poprzez obserwację wpływu wody do studzienki rewizyjno rozdzielczej. Rozdział wody powinien być równomierny do każdej sączki.

Osadnik gnilny
Zgodnie z RMI z dnia 12 kwietnia 2002, w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 75/02r. poz. 690 § 37 ) może być usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie budynku. Przewody kominowe do wentylacji grawitacyjnej ( odpowietrzenie instalacji kanalizacyjnej, osadnika gnilnego ), powinny być szczelne, o przekroju nie mniejszym niż 110mm i wyprowadzone ponad dach na wysokość zabezpieczającą przed zakłóceniem ciągu, nie mniej niż 0,6m powyżej krawędzi kalenicy dachu ( Dz.U.Nr 75/02 r poz .690 § 140 ). Odległość studni, dostarczającej wodę do picia i na potrzeby gospodarcze od najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzone są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód – wynosi 30m. Odległość osadnika gnilnego od studni dostarczającej wodę do picia i na potrzeby gospodarcze - wynosi 15m. ( Dz.U.Nr 116/91r.poz.503 § 8;Dz.U.Nr75/02r poz.690 § 31 ) Dla zapewnienia prawidłowego procesu oczyszczania ścieków konieczne jest, aby warstwa gruntu przepuszczalnego była grubsza niż 1,5m licząc od dolnej krawędzi drenów do powierzchni zwierciadła wód gruntowych ( Dz.U.Nr 116/91r. poz.503 § 26 ). Jeżeli ilość ścieków odprowadzonych do zbiornika przepływowego nie przekracza 5m3 na dobę nie jest wymagana opinia właściwego terenowego inspektora ochrony środowiska ( Dz.U. Nr 75/02r .poz.690 § 26 )

BIOLATRIN

DO STOSOWANIA W DOMU I NA DZIAŁKACH REKREACYJNYCH
PREPARAT BEZPIECZNY : ATEST SANITARNY PZH : III / 6 / 543a/92
MIKROBIOLOGICZNY PREPARAT UTYLIZACYJNY PRZEZNACZONY DO UNIESZKODLIWIANIA ZAWARTOŚCI SZAMB I PODOBNYCH URZĄDZEŃ SANITARNYCH. DAWKOWANIE ZGODNIE Z ZAŁĄCZONA INSTRUKCJA PODANĄ PRZEZ PRODUCENTA

Przykładowy sposób ułożenia drenażu:

Szamba

Każde zamówienie rozpatrujemy indywidualnie.

ZASTOSOWANIE